ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน มีอาชีพหลากหลายรูปแบบที่เกิดขึ้นเพื่อให้สอดคล้องกับวิถีชีวิตความเป็นอยู่ของผู้คนในแต่ละพื้นที่แต่ละยุคสมัย อย่างในสมัยเอโดะ แทบไม่มีเครื่องมือและบริการที่สะดวกสบายเหมือนในปัจจุบัน ผู้คนจึงต้องหาวิธีแก้ไขปัญหาต่าง ๆ ในชีวิตประจำวัน ส่งผลให้มีอาชีพแปลก ๆ ที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวเกิดขึ้นมากมาย หรืออาชีพที่คล้ายกับปัจจุบันแต่มีรูปแบบต่างกัน เราไปดู 10 อาชีพสุดแปลกในเอโดะกันค่ะว่าคนในสมัยนั้นเขาทำงานแบบไหนกันบ้าง
1. ซูโม่เดี่ยว
ซูโม่เดี่ยวคือการแสดงข้างถนนที่ผู้แสดงจะสวมบทบาทเป็นนักซูโม่สองคนและปล้ำกันราวกับมีคู่ต่อสู้ที่มองไม่เห็น ซูโม่เป็นกีฬาที่นิยมอย่างมากในสมัยเอโดะ การแสดงนี้จึงได้รับความนิยมในหลายพื้นที่ สร้างเสียงหัวเราะให้กับผู้ชมด้วยท่าทางที่ดูตลกขบขันและได้รับทิปจากผู้ชม ถ้าเทียบกับในปัจจุบัน การแสดงซูโม่เดี่ยวถือเป็นความบันเทิงที่คล้ายกับละครใบ้
2. ร้านกำจัดหมัดแมว
ในสมัยเอโดะ ผู้คนก็นิยมเลี้ยงสัตว์เลี้ยงและประสบปัญหาเรื่องหมัดแมวไม่ต่างกัน จนเกิดเป็นร้านกำจัดหมัดแมวที่จะอาบน้ำแมวด้วยน้ำอุ่น แล้วใช้ผ้าขนสัตว์ชนิดพิเศษมาห่อตัวแมวเพื่อล่อให้หมัดออกมาแล้วกำจัดทิ้ง งานนี้คล้ายกับร้านอาบน้ำตัดขนหมาแมวในปัจจุบัน แต่ในสมัยนั้นถือเป็นอาชีพเฉพาะทางที่หายากแปลกตา
3. คนสร้างฝน
เป็นอาชีพที่สร้างความบันเทิงให้กับผู้คนในช่วงฤดูร้อนอันร้อนระอุของเอโดะ หน้าที่คือการรดน้ำจากบนหลังคาหรือบนท้องถนนเพื่อให้ดูเหมือนกับมีฝนตกลงมา ช่วยให้ผู้คนได้คลายร้อน เกิดเป็นภาพละอองน้ำชวนให้ชื่นกายชื่นใจ คล้ายกับการปล่อยละอองน้ำเพื่อนคลายร้อนตามสถานที่ท่องเที่ยวหรือ Water Show ในปัจจุบัน
4. คนขายพริก
ในสมัยเอโดะ พริกเป็นที่นิยมในฐานะเครื่องปรุงรสชนิดหนึ่ง แต่คนขายพริกในสมัยนั้นมีจุดเด่นเห็นมาแต่ไกลคือพ่อค้าจะแบกพริกขนาดยักษ์ความยาวราว 180 ซม.ที่ทำจากเปเปอร์มาเช่ไว้ข้างหลังและเดินขายไปทั่วเมือง เป็นการโฆษณาพริกที่ดึงดูดความสนใจได้อย่างมาก คล้ายกับการใส่ชุดมาสคอตเพื่อโปรโมตสินค้าในปัจจุบัน
5. คนขายน้ำเย็น
ในสมัยเอโดะ ฤดูร้อนมีอากาศร้อนจัดและน้ำแข็งก็ไม่ใช่สิ่งที่หาได้ง่าย ๆ (อ่านบทความเกี่ยวกับน้ำแข็งในสมัยเอโดะได้ที่นี่ น้ำแข็งไสญี่ปุ่น “คากิโกริ” จากของมีค่าหายาก สู่เมนูที่ขาดไม่ได้ในฤดูร้อน?) คนขายน้ำเย็นจึงมีบทบาทมากในช่วงเวลานั้น โดยจะนำน้ำตาลมาผสมกับน้ำเย็น ใส่ชิระทามะดังโงะรสหวานลงไปแล้วนำไปขายทั่วเมืองพร้อมตะโกนว่า “เฮียกโค่ย เฮียกโค่ย” เป็นของดับร้อนที่ได้รับความนิยมเป็นพิเศษในช่วงฤดูร้อน และอาจกล่าวได้ว่าเป็นต้นแบบของน้ำแข็งไสและรถขายอาหารแบบฟู้ดทรัคในปัจจุบัน
6. ร้านแคะหู
ทุกวันนี้เราอาจจะเห็นว่ามีร้านที่รับทำความสะอาดหูโดยเฉพาะ ในสมัยเอโดะก็มีอาชีพที่คล้าย ๆ กัน นั้นคือร้านแคะหู ซึ่งต้องทำความสะอาดหูให้ลูกค้าอย่างพิถีพิถัน คนที่มีความชำนาญ มีทักษะสูงมักถูกเรียกว่า เมจิน (名人) ลูกค้าบางคนก็มาไกลจากต่างถิ่นเพื่อมาใช้บริการ แต่คนแคะหูไม่ใช่แค่ทำความสะอาดหูเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการพูดคุยอย่างเป็นกันเองกับลูกค้าด้วย
7. ช่างทำห้องใต้ดิน
ในสมัยเอโดะมักเกิดเพลิงไหม้บ่อยครั้ง เหล่าพ่อค้าจึงนิยมสร้างห้องหรือโกดังใต้ดินเพื่อเก็บทรัพย์สินอันมีค่า ช่างทำห้องใต้ดินจะเป็นผู้ออกแบบและก่อสร้างโกดังใต้ดินได้อย่างเป็นมืออาชีพ โกดังใต้ดินเหล่านี้นอกจากจะกันไฟได้แล้ว ยังสามารถป้องกันอาชญากรรมได้อย่างยอดเยี่ยม จึงเป็นที่ต้องการของเหล่าพ่อค้าอย่างไม่ขาดสาย ช่างทำห้องใต้ดินเหล่านี้เปรียบเสมือนกับบริษัททำโกดังเก็บของและผู้ผลิตตู้เซฟกันไฟในปัจจุบัน
8. ช่างบัดกรี
ในสมัยเอโดะ หม้อและกาน้ำเป็นของมีค่าราคาแพงและหาซื้อใหม่ได้ยาก ทำให้เกิดอาชีพช่างบัดกรีที่จะเดินทางไปทั่วเมืองเพื่อรับซ่อมแซมหม้อและกาน้ำที่แตกหรือมีรูรั่ว เทคนิคการหลอมโลหะในเตาและการซ่อมแซมชิ้นส่วนที่เสียหายนี้จัดเป็นงานฝีมือที่ได้รับการยกย่องอย่างสูง เป็นงานคล้ายกับร้านที่รับบริการซ่อมสิ่งของในปัจจุบัน
9. ร้านเช่า
ร้านเช่าเป็นที่นิยมมากในสมัยเอโดะ แต่ต่างกับปัจจุบันตรงที่จะเป็นร้านที่มีของให้เช่าทุกประเภท ตั้งแต่ของใช้ในชีวิตประจำวันอย่างหม้อ ฟูกนอน กิโมโน ไปจนถึงชุดทางการสำหรับงานพิธีสำคัญต่าง ๆ เป็นที่นิยมอย่างมากทั้งในหมู่ไดเมียวที่เดินทางไปมาระหว่างเอโดะกับเมืองอื่น พ่อค้าที่ออกไปค้าขายต่างถิ่น และประชาชนทั่วไป ว่ากันว่ามีร้านเช่าอยู่มากกว่า 1,000 แห่งในช่วงปลายสมัยเอโดะ
10. ร้านของมือสอง
สมัยเอโดะเป็นยุคแห่งการให้ของขวัญ ในหมู่ชนขั้นสูงจะนิยมมอบของขวัญให้กันในโอกาสสำคัญต่าง ๆ แต่ถ้าหากมีของเหลือหรือเกินความจำเป็น ก็จะมีร้านของมือสองที่รับซื้อสิ่งของเหล่านี้แล้วนำมาขายต่อ ร้านของมือสองเป็นที่นิยมในหมู่คนทั่วไปอย่างมากเพราะสามารถหาซื้อทั้งอาหาร เสื้อผ้า งานฝีมือ และของใช้คุณภาพดีได้ในราคาถูก เป็นอาชีพที่เปรียบเสมือนร้านขายสินค้ามือสองและร้านรีไซเคิลในปัจจุบัน
ในสมัยเอโดะมีอาชีพที่มีเอกลักษณ์มากมาย ล้วนเกิดขึ้นจากแนวคิดและภูมิปัญญาที่ตอบสนองต่อความต้องการของยุคสมัย แก้ไขปัญหาในชีวิตประจำวันและเปลี่ยนสิ่งเหล่านั้นให้กลายเป็นโอกาสทางธุรกิจได้ มุมมองที่ยืดหยุ่นเหล่านี้อาจทำให้เราเองเข้าใจถึงชีวิตและการทำงานในยุคปัจจุบันได้มากขึ้นนะคะ
สรุปเนื้อหาจาก shufuse
